هم حرف و هم سخن همگی اقتباسی اند
یعنی بهای شعر و غزل هم قیاسی اند
قبلا فضای شعر و غزل عاشقانه بود
حالا چرا فضای غزل ها سیاسی اند؟
در مکتب غزل نفرانی ز راه شعر
با من به احترام غزل هم كلاسی اند
آیینه سیرتان زمان سنگ می خورند
كار تمام آیینه ها انعكاسی اند
هر شاعری که حرف ستایش به لب گرفت
اشعارشان برای نظرها اساسی اند
در رویتان نشانهای از آب و رنگ نیست
دنیا به پیش چشم شما هم قشنگ نیست
آبی تکان نخورده در این تنگنای رود
مُرداب جای خوب برای نهنگ نیست
آنجا پرنده ها همگی کوچ میکنند
پرواز میکنند، که جای درنگ نیست
وقتی که تنگ میشود آنجا فضای شهر
رفتن از این دیار برادر که ننگ نیست
پرواز هر پرندهای این جا گناه شد
امّا سزای بال گشادن تفنگ نیست!
ما شیشه زاده ییم و شما سنگ زادهاید
لیکن گناه شیشهدلان هم که سنگ نیست!
عشق انگیزه خوبیست ،که إثبات من است،
قبله مقصد و مقصود و حاجات من است .
ای که خود مایه آرامش و دنیای منی،
دوست دارى تو از آیین و عادات من است
آن قدر در دل من ریشه دواندی ،به خدا،
هر نفس روى مهت با من و ساعات من است .
بیش از اندازه تو را می طلبم ،عیب مگیر،
كاین زیادتطلبی خاصیت ذات من است .
آن قدر در نظرم آمده ى شعر شدی،
هر دو چشمت ،به خدا ،شاعر ابیات من است،
آمدم باز به دیدار تو ،از راه سفر،
عشق می آورمت ،عشق ،که سوغات من است!
در پیش کسی درد دل تنگ نگفتم